Mimo że minęło już kilka lat od kiedy opuściłam mury Wańkowicza, dalej bardzo ciepło wspominam ten etap. Ta szkoła, oprócz suchej wiedzy książkowej, przez całe cztery lata kształtowała mnie jako osobę, uczyła odpowiedzialności, samodzielności i odwagi w realizowaniu swoich pasji.

Szczególne podziękowania kieruję do wszystkich nauczycieli, którzy nie tylko przekazywali wiedzę, ale też potrafili inspirować, motywować i wspierać w chwilach zwątpienia. Dzięki Wam nauka stawała się czymś więcej niż obowiązkiem, była przygodą.

Z okazji 25-lecia życzę Wańkowiczowi, by nadal był miejscem, które rozwija, inspiruje i zostaje w sercach swoich uczniów na długie lata.

Lata spędzone w Liceum Wańkowicza minęły szybciej, niż ktokolwiek mógłby się spodziewać. Każdy dzień pisał nową historię — czasem pełną śmiechu, czasem zmęczenia, ale zawsze wyjątkową. To tutaj uczyłem się świata, ludzi i samego siebie.

Najcenniejsze jednak były osoby, które pojawiły się na mojej drodze. Wśród nich szczególne miejsce zajmują dwaj niesamowici kumple — Michał i Kuba. Dzięki nim zwykłe przerwy zamieniały się w najlepsze momenty dnia, a nawet najtrudniejsze lekcje miały sens.

Wyjeżdżając stąd, zabieram ze sobą nie tylko wiedzę, ale i wspomnienia, do których będę wracać z uśmiechem i lekką nostalgią. Wańkowicz na zawsze zostanie częścią tego, kim jestem.

Z czym kojarzy mi się Wańkowicz? Przede wszystkim z niesamowitą atmosfera i klimatem. W murach tej placówki poznałem wspaniałych ludzi, których dzisiaj mam zaszczyt nazwać swoimi przyjaciółmi. Pamiętam jak każdego ranka budzilem się z ogromnym bananem na twarzy i pospiesznie odliczałem minuty do pierwszych zajęć… ile bym dał żeby cofnąć się w czasie…

Szkoła to nie tylko budynek, ale przede wszystkim społeczność, z którą się dojrzewa, kształtuje poglądy, podejmuje pierwsze decyzje, które będą miały wpływ na dalsze życie. Wspominam z wdzięcznością nauczycieli i wychowawców, którzy z cierpliwością i życzliwością kształcili mnie od szkoły podstawowej aż do matury. Dziękuję za każde słowo zachęty, za wymagania i wyzwania, które uczyły mnie odpowiedzialności i motywowały do dalszej nauki.
Z podziwem patrzę, jak szkoła z każdym rokiem się rozwija oferując wszystkim uczniom niezliczone możliwości i otwierając drogę do każdej uczelni wyższej.

Ta szkoła dała mi coś więcej niż wiedzę książkową - poszerzyła mi spojrzenie na świat i uczyniła mnie lepszą, bardziej otwartą i empatyczną osobą. Wiem, że to dzięki tej szkole, nauczycielom, osobom, które poznałam w niej, jestem dziś tą osobą, którą jestem. Wybranie Matury IB było najlepszą decyzją mojego niepełnoletniego życia i czuje dziś ogromną wdzięczność, że mogę nazywać się absolwentką tej szkoły.
Szczególnie chce podziękować Pani Skwarek, mojej wychowawczyni za wiarę w swoich uczniów i swoją pozytywność i Panu Gałkowskiemu, którego wspominam jako swojego najbardziej wymagającego, ale zarazem najlepszego nauczyciela.

Kiedy dziś wracam myślami do lat szkolnych, czuję ogromną wdzięczność i wzruszenie. Moja przygoda z Prywatnym Liceum Ogólnokształcącym im. Melchiora Wańkowicza w Katowicach była tak naprawdę częścią znacznie dłuższej podróży — rozpoczęłam ją w Zespole Szkół Prywatnych w Katowicach jeszcze zanim skończyłam trzy lata. Dorastałam w tym miejscu, krok po kroku ucząc się świata, odkrywając swoje pasje i budując pewność siebie.W 2022 roku ukończyłam liceum w programie Matury Międzynarodowej IB. To był czas pełen wyzwań, intensywnej nauki i wielu pięknych momentów. Patrząc wstecz, szczególnie doceniam atmosferę wsparcia i indywidualne podejście nauczycieli, którzy zawsze widzieli w nas nie tylko uczniów, ale młodych ludzi z własnymi marzeniami i potencjałem. To dzięki nim miałam odwagę sięgać wysoko i wierzyć w siebie.Jedną z rzeczy, które najbardziej cenię, jest to, że szkoła dała mi swobodę w posługiwaniu się językiem angielskim. To nie była tylko nauka. To było naturalne zanurzenie w języku, które dziś daje mi ogromną niezależność i otwiera wiele drzwi.W mojej pamięci szczególne miejsce zajmuje pan Marek Dykier, mój nauczyciel historii. Był niezwykłym człowiekiem pełnym pasji, wiedzy i ciepła. Jego lekcje były czymś znacznie więcej niż przekazywaniem faktów. Uczyły myśleć, rozumieć świat i dostrzegać w historii żywych ludzi i ich losy. Jego śmierć w 2020 roku była dla wielu z nas ogromną stratą, ale jego słowa i sposób patrzenia na świat na zawsze pozostaną w mojej pamięci.Szkoła była dla mnie drugim domem i miejscem, w którym dorastałam otoczona troską, inspiracją i zrozumieniem. Jestem głęboko wdzięczna wszystkim, którzy byli częścią tej drogi. Dzięki nim wyniosłam z tych lat coś znacznie więcej niż tylko wiedzę. Wyniosłam z tych murów wiarę w siebie i odwagę, by iść własną drogą.