Widząc twarze, słuchając opowieści. UCHODŹCY
📍 Sejm RP, sala im. Henryka Wujca | 6 października 2026 r.
Są spotkania, które zostają z nami na długo. To było właśnie takie – pełne ciepła, serdeczności i czułych gestów, ale także historii, które poruszają i nie pozwalają przejść obojętnie obok ludzkiego cierpienia.
Jak zawsze żywiołowo i spontanicznie spotkanie prowadziła Marina Hulia, a mamy związane z inicjatywą Dzieci z Dworca Brześć przypominały, że niektóre z nich już od dziesięciu lat czekają na uregulowanie swojego statusu prawnego*. Dziesięć lat niepewności. Trudno pojąć, jak wiele ludzkiego życia mieści się w tym czasie.
Usłyszeliśmy ważne głosy *Adriany Porowskiej, dr. Marka Michalaka, Danuty Przywary, Sylwii Gillis, Elżbiety „Biety” Ficowskiej i Cezarego Harasimowicza*. Rozmawialiśmy o prawach dzieci, empatii, odpowiedzialności mediów, integracji i szkole jako bezpiecznym miejscu dla młodych ludzi z doświadczeniem migracji.
Szczególnym momentem było wystąpienie naszej Pani Dyrektor, Jolanty Kałuży, poświęcone szkole jako domowi i trosce o dobrostan dzieci z doświadczeniem migracji. Zostało przyjęte wielkim aplauzem! To powód do dumy i piękne świadectwo tego, jak ważne jest budowanie szkoły, w której każdy może znaleźć swoje miejsce.
A nasi uczniowie? Mogli przekonać się, że edukacja to nie tylko wiedza z podręczników. To również spotkanie z drugim człowiekiem, słuchanie jego historii i próba zrozumienia świata z innej perspektywy. Bo za słowem „uchodźca” nie kryje się statystyka ani nagłówek w gazecie, lecz człowiek – ze swoją przeszłością, lękami i nadzieją na lepsze jutro.
Czasem wystarczy zobaczyć czyjąś twarz i wysłuchać jego opowieści, by za etykietą dostrzec człowieka.
Wracamy z tego spotkania z wdzięcznością i przekonaniem, że są historie, których nie wolno przestać opowiadać. I są ludzie, których nie wolno przestać słuchać.
POWRÓT
